Czytelnicy komentują

  • Dorota Nieskalana on Środki pobudzające Moim zdaniem szkoda zdrowia na takie środki pobudzające. Lepiej jest się dobrze wyspać, zacząć się dobrze odżywiać i uprawiać jakieś sporty. Nie trzeba faszerować się żadnymi lekami :) Ale kto co lubi. Na sen, owszem można brać jeżeli ktoś ma na praw (25/02/2015 at 8:08 PM)

Medycyna

Sprawdź

Wartościowanie działań seksualnych

Działania seksualne należą do tego typu działań, które ocenia się i wybiera korzyści: i na podstawie bezpośrednich skutków, i na podstawie zasad14. Wartość czynów wyznaczona jest nie tylko przez wartość skutków obustronnej satysfakcji przy prokreacji, ale i przez regulację normatywną motywacji (celów) i samych działań (programu, użytych > środków). Ograniczenie do pragmatycznego punktu widzenia (tylko skutków) pozbawia nas rozpoznania wartościowych indywidualnie i społecznie motywacji, np. stawia na jednakowym poziomie ocen: mechaniczne rozładowanie napięcia i potrzebę seksualną zsocjalizowaną: „bycie z wybranym”, miłość, kreatywność rodzicielstwa. Istotne są środki służące osiąganiu przyjemności, odnoszone każdorazowo do reguły przyzwalającej bądź zakazującej ich użycia. Na przykład: rozładowanie potrzeby seksualnej za zgodą partnerki czy przez gwałt (czy też: podrywanie – osiąganiem sukcesu przez kłamstwo, podstęp bądź przez uprzejmość, czułość). Środki bowiem mogą nie różnić się od siebie pod względem indywidualnej efektywności, ale różni je stosunek do reguły „gwałt jest zły”, z uzasadnieniem z pozycji etyki godnościowej (pogwałcenie wolności, która człowiekowi przysługuje) i wzajemnościowej (potraktowanie drugiego człowieka gorzej niż siebie). Istotna jest i motywacja, do której stosujemy ocenę z tych samych pozycji etycznych, mówiąc np. tradycyjnym językiem o „intencji”. Nie jest (przykładowo) obojętne, czy zachowanie nazywane „poniżeniem się”, instrumentalne odbieranie sobie godności, podejmowane jest: a) dla osiągnięcia korzyści osobistych (prostytucja), b) dla ośmielenia skompleksowanego partnera (ustępstwo z pozycji etyki godnościowej na rzecz wzajemnościowej). Przy pominięciu moralnego charakteru motywów i działań, bez sensu byłoby mówienie o odpowiedzialności sprawczej podmiotu, jak i stopniowanie jej na odpowiedzialność człowieka za to, co spowodował sam (gwałt indywidualny), za sytuację, której nie przeciwdziałał, ale ją kreował (uczestnik gwałtu zbiorowego „tylko” obezwładniający ofiarę) w różnym stopniu „przykładając do czegoś rękę”. Nie można byłoby także odwoływać się do moralnego charakteru obowiązku (np. alimentacji na rzecz dziecka nieślubnego).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *