Czytelnicy komentują

  • Dorota Nieskalana on Środki pobudzające Moim zdaniem szkoda zdrowia na takie środki pobudzające. Lepiej jest się dobrze wyspać, zacząć się dobrze odżywiać i uprawiać jakieś sporty. Nie trzeba faszerować się żadnymi lekami :) Ale kto co lubi. Na sen, owszem można brać jeżeli ktoś ma na praw (25/02/2015 at 8:08 PM)

Medycyna

Lekarz

Mechanizmy hormonalne – ciąg dalszy

Zdolność do reakcji seksualnych zależy nie tylko od prawidłowej czynności gruczołów płciowych, ale i od wszelkich innych gruczołów wewnętrznego wydzielania, a przede wszystkim od nadnerczy i tarczycy. Obniżenie wydolności tarczycy pociąga za sobą spadek aktywności seksualnej (i wszelkiej innej).

Czytaj dalej

Zachowanie spełniające, czyli konsumacyjne

Pod wpływem bodźca specyficznego pojawia się zachowanie prowadzące do uwolnienia dynamizującej je energii specyficznej i do zaspokojenia potrzeby. W odniesieniu do potrzeby seksualnej takim typowym zachowaniem jest u wyższych zwierząt kopulacja. Z reguły bywa ona poprzedzana przez rozmaite formy aktywności, nazywanej zalotami. Te formy są różne u różnych gatunków, specyficzne, W zakresie tych form występują też pewne różnice, zwłaszcza ilościowe, pomiędzy poszczególnymi osobnikami jednego i tego samego gatunku. Różnice mogą też wynikać z rozmaitej ilości zakumulowanej energii specyficznej, a więc odpowiednio z rozmaitego stopnia nasilenia potrzeby u jednego i tego samego osobnika. Poszczególne elementy (etapy) aktywności należącej do fazy zalotów działają pobudzająco na partnera, wyzwalają kolejny etap jego zachowania, i tak postępuje interakcja pomiędzy samcem i samicą aż do etapu właściwej kopulacji.

Czytaj dalej

DZIEŁO PLINIUSZA STARSZEGO

Epikur (IV/III w. p.n.e.) dopatrywał się przyjemności i szczęścia w dobrym samopoczuciu, stałym, niezależnym od pożądania przede wszystkim zaś dopatrywał się ich w poczuciu wolności i własnej autonomii. Sądził, że ludzika tęsknota do wieczności może się zrealizować jedynie poprzez trwałość gatunku ludzkiego, bowiem poprzez pamięć potomnych osiąga się ludzką nieśmiertelność.

Czytaj dalej

Endokrynna sekrecja jąder – ciąg dalszy

Synergicznie z LH działa także prolaktyna. Wydaje się, że prolaktyna jest ważnym czynnikiem wpływającym na podnoszenie się nocą poziomu produkcji testosteronu. Jest także czynnikiem zapobiegającym spadkowi poziomu testosteronu indukowanemu przez skrócenie okresu styczności ze światłem u niektórych gryzoni jest także regulatorem endo- krynnej sekrecji jąder u zwierząt z sezonowym cyklem reprodukcyjnym. W komórkach Leydiga stwierdzono obecność receptorów dla prolaktyny. Sama prolaktyna nie zmienia co prawda liczby receptorów dla LH, ale podnosi ich powinowactwo chemiczne z lutropiną. Poza tym prolaktyna przez swoje działanie na metabolizm lipidów podnosi poziom zapasów cholesterolu w jądrach oraz steruje aktywnością dehydrogenazy 3(5 i 17fi-hydroksysterydów. Może również oddziaływać pośrednio przez podnoszenie poziomu FSH. Wysoki poziom prolaktyny (przy pro- laktynemii) hamuje endokrynne funkcje jądrowe. Prawdopodobnie odbywa się to pośrednio przez przysadkę, gdzie następuje zakłócenie sprzężenia zwrotnego albo przez nadnercza i odbywającą się w nich produkcję androgenów.

Czytaj dalej

Procesy emocji dodatniej i ujemnej

Rozwiniętą koncepcję funkcji procesów emocjonalnych znajdzie Czytelnik w innej pracy autora pt. Kody orientacji i struktura procesów emocjonalnych. Koncepcja ta wchodzi w skład teorii Kod-Emocje, stanowiącej próbę skonstruowania modelu mechanizmu czynności psychicznych, łączącego w całość zarówno procesy poznawcze, jak i emocjonalne. W tej samej pracy na s. 26-32 Czytelnik znajdzie wyjaśnienie pojęcia „syntezy afferentacyjnej”. że mamy tu do czynienia nie tyle z procesem ile z zespołem procesów względnie niezależnych od siebie i spełniających odrębne funkcje (dlatego też użyto tu liczby mnogiej). Przypuszczenie to znajduje potwierdzenie w analizach niL tylko psychologicznych, ale też neurofizjologicznych, dając podstawę do przyjęcia tezy, że istnieją przynajmniej trzy procesy emocjonalne odgrywające specyficzną rolę, posiadające swój specyficzny wyraz fizjologiczny i psychologiczny, dysponujące odrębnymi mechanizmami działania i odrębnymi aparatami anatomicznymi generującymi je. Są to procesy następujące: aktywacja (pobudzenie), emocja negatywna, emocja pozytywna.

Czytaj dalej

Zbyt silne bóle

Zbyt silne bóle porodowe właściwie nie istnieją. Im większe opory w czasie rozwierania ujścia i wydalania płodu musi pokonać siła wyda-lająca, tym wydatniejsze winny być skurcze macicy. Są one proporcjo-nalne do oporów, a więc prawidłowe. Jeśli opory są normalne, a na-tomiast bóle zbyt silne, wówczas czynność porodowa przebiega znacznie szybciej i cały poród może być ukończony w kilku bólach. Jest to poród nagły (partus praecipitatus) lub uliczny. Wystąpienie czynności porodowej może być nagłe i wobec bardzo silnych bólów poród zaskakuje ciężarną na ulicy, w czasie podróży itp. Gwałtowne przesunięcie się płodu przez mało przygotowane drogi rodne może stać się z jednej strony przyczyną rozległych obrażeń, jak pęknięcia szyi i krocza, krwotoku wskutek niedowładu, a nawet wynicowania macicy. Z drugiej strony, płód może urodzić się w zamartwicy lub przez nagłe jego wysunięcie się z dróg rodnych i uderzenie o ziemię lub podłogę, może nastąpić uszkodzenie czaszki lub przerwanie pępowiny. Zdarza się to- w tych przypadkach, kiedy poród odbywa się w pozycji stojącej. Tego rodzaju porody mogą być przedmiotem rozważań medycyny sądowej, kiedy należy rozstrzygnąć, czy dziecko doznało obrażeń bez świadomego udziału matki.

Czytaj dalej

Gruczoły wydzielania zewnętrznego i układ oddechowy

W czasie podniecenia seksualnego dochodzi do przyśpieszenia i pogłębienia oddechu, przy czym natężenie tych zmian uzależnione jest od poziomu napięcia seksualnego. W fazie orgazmu, zarówno u kobiety jak i u mężczyzny, liczba oddechów może dochodzić do 40/mżn. Według Bartlet- ta (1956) liczba oddechów w czasie orgazmu może sięgać do 60/min, przy czym pojemność minutowa może wynosić do 50 litrów na minutę. Fox i Fcx (1969) przy użyciu spirometru Benedict-Rotha opracowali wykresy oddychania w czasie spółkowania. Stwierdzili zaznaczającą się hiper- wentylację płuc, która następuje po orgazmie u ludzi obu płci, jednak u kobiety wykres oddychania w czasie cyklu reakcji seksualnych różnił się od mężczyzny tym, że występowały u niej dość długie okresy bezdechu poprzedzające orgazm. Ten wzór oddychania zdaje się być unikalny dla orgazmu, przy czym może on podlegać zmianom, dlatego należałoby go dokładnie zbadać u ludzi, u których występują różne typy orgazmu.

Czytaj dalej

Bóle mięśniowe

Jedno z haseł wywoławczych, które rzucamy w rozmowie, chcąc zachęcić szefa aby, dzieląc się z nami swym doświadczeniem w tej dziedzinie, zaproponował nam, abyśmy dzień -dwa poleżeli w domu, co jest nam bardzo na rękę. Jeśli więc po złożeniu oświadczenia: „Bolą mnie mięśnie”, szef oceni: „Pod łopatką na pewno!”, nie mówimy wykrętnie: „W pewnym sensie” czy wazeliniarsko: „Jak świetnie pan utrafił, szefie, nawet nie pod jedną, ale pod obiema łopatkami”, tylko odpowiadamy krótko: „Tak jest, właśnie pod łopatką”. Dalsze oceny szefa również potwierdzamy bez wahań, skracając w ten sposób rozmowę na ten temat do niezbędnego minimum. Gdybyśmy jednak, zachęceni diagnozami szefa na temat bólu mięśni, zaczęli skarżyć się co tydzień, niewykluczone, że po trzech, czterech razach, w trosce o nasze mięśnie, szef posłałby nas do swojego zaufanego lekarza, na czym nam raczej nie zależy. Dlatego też z bólami mięśni nie przesadzamy i już po drugim, najdalej zaś po trzecim razie zmieniamy narząd, który nas boli, zupełnie spokojni o to, że na każdy narząd, nie tylko na mięśnie, szef ma jakąś radę.

Czytaj dalej

HORMON CIAŁKA ŻÓŁTEGO I JEGO POCHODNE

Hormon ciałka żółtego (progesteron) wytwarzany jest w ciałku żółtym, w łożysku i w niewielkich ilościach w korze nadnerczy. Hormon ten ulega bardzo szybko przemianie w macicy i w wątrobie na tzw. pregnandiol i występuje dlatego w tkankach, we krwi i w moczu jedynie w7 ilościach minimalnych. Należy przyjąć, że jajnik kobiety wytwarza około 25 mg progesteronu miesięcznie (w drugiej połowie cyklu miesięcznego). W początku ciąży progesteron wytwarzany jest głównie w komórkach luteinowych ciałka żółtego, podczas gdy w drugiej jej połowie i pod koniec u większych ssaków w łożysku.

Czytaj dalej

Klasyfikacja zaburzeń seksualnych – kontynuacja

W schemacie seksualnego zachowania konsumacyjnego mężczyzny i kobiety, a zwłaszcza ich odruchów seksualnych, istnieją wyraźne analogie. Jednocześnie używane jest dla części tych odruchów odrębne mianownictwo. Podobnie dla niektórych postaci tego samego zjawiska bywa używane odrębne mianownictwo u jednej i tej samej płci – zależnie od okoliczności towarzyszących jego występowaniu. Jest to pod wieloma względami dogodne, lecz mylące. Dlatego w klasyfikacji będzie użyta ujednolicona terminologia.

Czytaj dalej

PROBLEMY I KONTROWERSJE MORALNE SEKSUOLOGA CZĘŚĆ 3

Wszystko to sprawia, że w rozwoju seksuologii (która początkowo ujmowana była jako nauka o fizjopatologii narządów płciowych i narządów sterujących funkcjami seksualnymi) dokonuje się ewolucja w kierunku ujmowania jej jako nauki o fizjologii i patologii więzi międzyludzkich, na podstawie oczywistego faktu, że funkcje seksualne spełniają rolę instrumentalną wobec więzi międzyludzkich. Tak pojmowana seksuologia, a także seksuologia lekarska, zajmuje się nie tylko badaniem biologiczno-fizjo- logicznych, ale także psychologicznych oraz społeczno-kulturowych uwarunkowań funkcji seksualnych i więzi uczuciowo-seksualnych. Zajmuje się więc – oprócz regulacji biologicznych mechanizmów tkwiących u podłoża funkcji seksualnych – regulacją życia intymnego, rozgrywającego się na tle całokształtu kontaktów międzyludzkich. Ta ewolucja seksuologii jako nauki spowodowała m.in. dwojakiego rodzaju następstwa. Przede wszystkim spowodowała przesunięcie głównych zainteresowań na więzi międzyludzkie, co z kolei doprowadziło do znacznego rozszerzenia zakresu problematyki moralnej w układzie lekarz-pacjent, która nie była tak nasilona wówczas, gdy seksuologia zajmowała się jedynie regulacją funkcji seksualnych. Przy tym doszło do pewnych, nadal istniejących, kontrowersji między seksuologami, szeroko pojmującymi seksuologię jako naukę i rozumiejącymi instrumentalną rolę funkcji seksualnych oraz konieczność „wmontowania” tych funkcji w całokształt przeżyć człowieka – a seksuologami o podejściu czysto somatycznym, zadowalającymi się jedynie regulacją biologicznego podłoża funkcji seksualnych. Pomijam tu już fakt, że do rzeczowej dyskusji nad określeniem kierunków rozwoju seksuologii jako nauki włączyło się również, z typowym dla nich tupetem, wielu pseudoseksuologów, wprowadzając -r zamiast rzeczowej wiedzy i znajomości zawodu – elementy jedynie ‚ „zdrowego’ rozsądku”.

Czytaj dalej